Krav Maga Vught heeft het weer; Krachttraining voor echte kerels

Stel, je bent een kantoortijger van veertig plus, je doet al een tijdje aan krav maga en komt langzamerhand tot de ontdekking dat de jeugd van tegenwoordig een stuk groter en sterker is dan jij. Ja, wat doe je dan? Beetje bijtrainen dan maar?

Niets is toevallig. Ik was niet lang voordien via Ton in aanraking gekomen met het fenomeen kettlebell. “Daar word je beresterk van!”, aldus Ton. Dat was niet aan dovemansoren gezegd, al moet ik eerlijk gezegd bekennen dat ik in het begin wel mijn twijfels had bij die toch wat vreemd uitziende kanonskogels met een handvat. Zwieren met zo’n ding tussen je benen? Ja, dat zal wel. Goed, Ton deed een aantal oefeningen voor en ik mocht het setje kettlebells meenemen en er een tijdje mee trainen. Nadat ze een paar dagen werkeloos in de huiskamer hadden gestaan, begon ik er voorzichtig wat oefeningen mee te doen. Een historie van spitaanvallen maakt een mens een heel stuk wijzer. Dus langzaam opbouwen luidde voor mij het devies. Al meteen de dag erop had ik last van spierpijn. Prima teken, want dan heeft het effect. Een paar weken klooide ik er wat mee aan. Maar ja, op een bepaald moment moesten ze terug naar de eigenaar. Dus toch maar naar de winkel gereden om er zelf een paar te kopen, van 12 en 16 kg, want zwaarder kan altijd nog.

Het toeval wilde dat Paul Kettlebell een training bij ons verzorgde. Dat zorgde bij mij voor het nodige enthousiasme. Paul gaf veel nuttige informatie mee, en dan vooral het advies om het langzaam op te bouwen, omdat je banden, pezen en gewrichten aan de belasting moeten wennen. Maar ook dat het reguliere gewicht 24 kg was. Niet veel later stonden er twee gloednieuwe kettlebells van 20 en 24 kg in de garage te glimmen. Want een high press of een snatch met 24 kg? Nou, voorlopig nog maar even niet...

Maar ja, hoe steek je nou een goede kettlebelltraining in elkaar? Op Youtube staan er duizenden filmpjes. Al snel zie je dan door de bomen het bos niet meer. En een hele avond met die dingen lopen zwieren zag ik ook niet zitten. Daarom integreerde ik de kettlebelltraining in rondjes van drie minuten tegen de zak: ik begon dan met een oefening, bijvoorbeeld een minuutje squats, en maakte het rondje af met relaxt stoten en trappen. Het volgende rondje deed ik dan een andere oefening. En zo deed ik zes tot acht rondjes.

Strength Secret of the Soviet Supermen

In de V.S. is de naam van de Rus Pavel Tsatsouline onlosmakelijk verbonden met kettlebells. Hij is degene die het daar heeft geïntroduceerd. Dank ons aller Karate Mark krijg ik de titel van het boek van Pavel: ‘Enter the Kettlebell, Strength Secret of the Soviet Supermen’. Twee dagen later is het in huis. Makkelijk dat Bol.com. Het is op een leuke en heldere manier geschreven. Pavel is old school. Handschoenen en zalf voor je handen is voor watjes. Mijn zeilhandschoenen verdwijnen dus op geruisloze wijze uit de garage… Want deze krachttraing is blijkbaar alleen voor echte kerels. Wat erg goed is aan het boek, is dat er wordt ingegaan op veelgemaakte fouten. Het boek bevat ook trainingsschema’s. Maar dat is voor mij even geen oplossing. Ik wil iets dat op maat is en er moet een doel zijn om naar toe te werken. Waarom dan niet naar Paul?

Trainen in de achtertuin

Telefoontje naar Paul. Of hij me kan helpen. “Tuurlijk, jongen. Kom maar langs.” Meer trainen en een doel om naar toe te werken luidt het verzoek. Geen probleem. In zijn achtertuin doen we een hele serie oefeningen samen en op een achterkant van een envelop krijg ik een lijstje van oefeningen mee. Het doel? De Spartan 300. Tien sets van 30 herhalingen zo snel mogelijk uitvoeren. Gewoon: drie, twee, één, start! En dan 20 minuten rammen, beuken en knallen. Maar dat is toekomstmuziek, want ik mag er eerst voor zorgen om 100 herhalingen te doen. Dus met kettlebell van 24 kg naar buiten op het terras, de keukenklok tegen een boompje aan geparkeerd en gaan… Het blijkt een hele toer. De eerste paar sets gaan redelijk, maar vooral de high press (gewicht naar boven stoten) kost me veel moeite. Met een hupje mag het ook. Maar dan nog moet de kracht letterlijk en figuurlijk uit mijn tenen komen. Tja, dat had ik de afgelopen maanden weinig getraind en dat merk je. Het lichaam protesteert en kraakt. Al grommend en snuivend lukt het om de hele serie af te maken. Na tien minuten sta ik te hijgen als een postpaard. Jezus! Hoe moet ik dit ooit met een serie van 300 keer volhouden?

Je gaat het vast wel voelen, heeft Paul gewaarschuwd. Neem dus je rust. Ga niet na je training nog extra oefeningen doen en doe de trainingen met ruime tussenpozen van een paar dagen. In mijn geval is het gedwongen rust, want de volgende ochtend ben ik zo stijf als een plank. Sterker nog, om half vijf ’s ochtends word ik wakker met kramp in mijn buikspieren en moet ik mijn bed uit. Na een uurtje rollen en draaien op de bank gaat het weg. Een paar dagen later doe ik de volgende training en die gaat verrassend goed. En zo train ik de weken nadien lekker door. Ik stap over naar de 150, al blijft de high press een zorgenkindje. Maar de high pull met uitstoten begint lekker te lopen en zelfs de snatch die ik af en toe doe, begint er enigszins op te lijken. Tijd voor een herhaaltraining bij Paul om even een kritische blik op mijn techniek te laten werpen. Hij komt met een training met allerlei variaties, waardoor ik stevig aan de bak moet. Maar de meester is in elk geval tevreden over de technische uitvoering. Hij raadt me wel aan om de Spartan-serie af te wisselen met rustige trainingen. En dat is een goed advies. Dat geeft me de gelegenheid om aan mijn high press te werken. Zo druk ik de kettlebell naar boven en blijf een tijdje met gestrekte arm staan en laat ‘m dan weer rustig naar de uitgangspositie zakken. De bedoeling hiervan is om de stabiliteit van de schouder te vergroten. Het voordeel van rustige trainingen is dat je dieper kunt gaan tijdens de Spartan-serie. En dat klopt inderdaad. Het is high impact en dat moet je niet onderschatten.

En? Werkt het???

Absoluut. Waardoor? Gewoon, meer pit in mijn flikker. Dat merk je tijdens zombietrainingen en trainingen met meerdere tegenstanders. “Wat heb jij gedaan?”, was de vraag die ik na een paar S100-trainingen van een paar trainingsmaatjes kreeg. Niks bijzonders. Beetje bijgetraind… Waar je eerst na het wegduwen van een paar man hondsmoe werd, is dat nu geen probleem meer. Ik vind deze trainingsvorm echt super. Het is iets waar je volledig op los kunt gaan. Klinkt als ‘krav maga’? Dacht van wel. Ik heb ooit een winter lang in een fitnesscentrum op de squat getraind en werkelijk verbazingwekkende resultaten tijdens het lopen en fietsen behaald. En dit komt aardig in de buurt. Maar een squat rack neem je niet makkelijk mee op vakantie. Kettlebells wel. Ze staan al klaar bij de deur…Lekker buiten trainen op de Col de Canadel met uitzicht op de Middellandse Zee? Yeahh!!! En, by the way, de contouren van een wasbordje beginnen zich zowaar af te tekenen ;-) Op naar de Spartan 300 voor het einde van dit jaar. Keep you posted.